Cursisten aan het woord

inge-header
Fotografie: Lucy Lambriex

Inge Knoope

Yvonne

Ik was niet echt vrienden met mijn lichaam toen ik met Zhineng Qigong begon. Mijn plannen en inspanningen waren belangrijker dan mijn herstel, rust en gezondheid. Ik merkte echter aan een toenemend aantal fysieke klachten dat mijn lichaam protesteerde.

Het kostte me best moeite om er aan te wennen. Ik had nooit écht zin om naar de lessen te gaan. Ik kwam vaak net iets te laat binnenrennen omdat ik andere dingen toch belangrijker vond.
Boeiend was dat ik mezelf ergens wel slim genoeg vond om te begrijpen wat de boodschap was, van de Zhineng Qigong lessen. Die begrijpen vond ik – eigenwijs genoeg – eigenlijk wel voldoende. De lessen leren te belichamen, dat stuitte op weerstand.

Ik begreep dan ook wel dat ik het zelf belangrijk genoeg moest máken om er elke week tijd voor te reserveren en toch maar gewoon te gaan. Ik deed het op discipline, en ik had ook echt de begeleidende lessen nodig. Want op eigen kracht was het moeilijk om me er toe te zetten.

Ik herken nu pas, na een paar jaar, dat ik gedurende die periode een paar diep ingesleten oude gewoontes heb weten te doorbreken. Het was eerst mijn lichaam dat telkens heel dankbaar met ontspanning en met geluksgevoel reageerde op de lessen. De toegenomen rust en balans maakten dat ik er meer van ging genieten om naar de lessen te gaan. Ook de manier van lesgeven van Marli speelde een rol. Zij oefent nooit druk uit. En ze nodigt je in elke uitdaging met zachtheid en respect uit. Ze laat ook zien dat dat feitelijk de oefening is. Tegenwoordig kom ik dan ook gewoon op tijd en kijk ik er zelfs een beetje naar uit om te gaan.

Inmiddels begin ik ook op een heel andere manier profijt te merken. Op allerlei onverwachte vlakken en momenten in het leven neemt de kwaliteit van mijn dagelijkse ervaringen toe. Ik groei daardoor als mens op een manier die ik niet voor mogelijk had gehouden. Samenvattend zou ik zeggen dat ik een toegenomen respect voel voor mezelf en voor alles wat leeft. En dus ook veel beter bij machte ben om met mezelf om te gaan die recht doet aan het leven zelf. Een grote opbrengst!

Wat is dat toch? Wat wordt er bedoeld met ‘met je aandacht bij jezelf blijven?

Tijdens een Zhineng qiqong les midden in de natuur voel ik direct wat er wordt bedoeld met deze voor mij eerder onbegrijpelijke uitspraak. Ik voel een eenheidsbewustzijn en na de oefening hoor en voel ik nog steeds alles om me heen maar ben ik wel gecentreerd in mijn lichaam.

Thuis leg ik als oefening mijn hand op mijn buik om bewust te worden van andere plekken in mijn lichaam. Direct voel ik mijn aandacht verdwijnen. Verdwijnen naar andere mensen. Jaaa…. dat ken ik zo goed. Weer terug naar mijn hand. Mijn hart wordt warm.

Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik als super gevoelige vrouw me om die reden mijn leven lang op anderen heb afgestemd omdat ik me niet veilig voelde. Scannen of het veilig genoeg is, daarbij dus niet mijn eigen pijn wil of durf te voelen.

Ook (h)erken in mijn kwaliteiten dat ik zoveel mogelijkheden zie en wil uitvoeren en dat dat dus ook mijn valkuil is. Nu ik me hiervan bewust ben kan ik ermee gaan spelen en hierbij mijn grenzen bewaken.

Ik hoef alleen maar mijn aandacht bij mijzelf te houden. Alleen dan kan ik mezelf de veiligheid bieden die ik nodig heb. Ik zie mijn kleine Yvonne juichend en dansend voor me staan. Yeah…. Huilend van blijdschap laat ik dit allemaal tot me doordringen. Het voelt als een begin en als een einde.

Mijn behoefte aan contact heb ik gevonden in het herstelde contact met mezelf.